
در این کارگاه با تکنیکهای ساخت و ارائه شوخی آشنا میشوید، سبک شخصی شوخطبعی خود را پیدا میکنید و با تمرینهای کاربردی، در گفتوگوها، جمعهای دوستانه و موقعیتهای روزمره طبیعیتر و بامزهتر ظاهر میش
شوخطبعی تنها به استعداد ذاتی یا توانایی خنداندن دیگران وابسته نیست و میتوان آن را با شناخت و تمرین پرورش داد. هرکسی شیوه خاصی برای دیدن موقعیتهای بامزه، تعریفکردن قصهها و ساختن شوخی دارد. بعضیها با اغراق میخندانند، بعضیها با رندی، بعضیها با روایت و بعضیها با توجه به جزئیات سادهای که دیگران از کنارشان عبور میکنند.
به وقت تهران
هر کسی سبکی برای شوخ طبعی دارد. نباید سبک های دیگران را تقلید کرد. باید سبک منحصر به فردمان را پیدا کنیم. در این جلسه به صورت عملی این سبک ها را بررسی می کنیم و سبک شوخ طبعی مان را پیدا می کنیم.
به وقت تهران
شیوه ارائه جوکها و قصهها گاهی از محتوایشان مهمتر و تاثیرگذارتر است. باید روی ارائه و بیانمان کار کنیم تا روایتکننده بهتری باشیم.
به وقت تهران
تقریبا میتوان گفت ساختمان همه شوخیها و جوکها از سنگ بنای اغراق ساخته شده است. با تمرین این تکنیک و افزایش مهارت در آن، می توانیم شوخی های بامزهتر و حرفهایتری بسازیم.
به وقت تهران
تکنیک کوچکنمایی میتواند مکمل تکنیک اغراق باشد. با این تکنیک میتوانیم شوخیهای عمیقتری بسازیم.
به وقت تهران
طنز، راه رفتن روی خطوط قرمز است. این کار با ظرافت و رندانگی انجام میشود. با استفاده از تکنیکهایی میتوانیم رندانهتر به موضوعات پرحاشیه بپردازیم.
به وقت تهران
گاهی باید قبل از هر چیزی روی اعتمادبهنفسمان کار کنیم. در کنارش شیوههای شوخطبعی را بیاموزیم. تمرینکردن میتواند ایجاد مهارت کند. در این جلسه به جمعبندی و بررسی نظرات نیز میپردازیم.