در جهانی که با انبوهی از اطلاعات، استدلال‌ها، ادعاها و تبلیغات روبه‌رو هستیم، مهارت تمایز دادن میان حقیقت و خطا، منطق و مغالطه، استدلال معتبر و ادعای بی‌پایه، نه‌تنها یک نیاز فکری بلکه یک توانمندی حیاتی است. این توانمندی با یادگیری صرف «قواعد منطق» حاصل نمی‌شود، بلکه با تمرین، فهم عمیق و کاربرد مستمر آن شکل می‌گیرد. وانگهی شکل‌گیری دو منطق قدیم و جدید معطوف به علم است نه ابزار یعنی هر دو منطق به علم تبدیل شده و از رویکرد مهارتی آنها کاسته شده است. بنابراین ما به دنبال تقویت رویکرد مهارتی در منطق هستیم. این همان چیزی است که در دورهٔ دومرحله‌ای «هنر استدلال» دنبال می‌شود.

در دوره نخست، ما به سراغ دو سنت من...